Αιτιολογική σκέψη 42 – Απόδειξη Και Απαιτήσεις Για Τη Συγκατάθεση *

Όταν η επεξεργασία βασίζεται στη συναίνεση του υποκειμένου των δεδομένων, ο υπεύθυνος επεξεργασίας θα πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξει ότι το υποκείμενο των δεδομένων συγκατατέθηκε στη πράξη επεξεργασίας. Ειδικότερα, στο πλαίσιο έγγραφης δήλωσης για άλλο θέμα, θα πρέπει να παρέχονται εγγυήσεις που να διασφαλίζουν ότι το υποκείμενο των δεδομένων γνωρίζει αυτό το γεγονός και σε ποιο βαθμό έχει συγκατατεθεί. Σύμφωνα με την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου (10), θα πρέπει να παρέχεται δήλωση συγκατάθεσης, διατυπωμένη εκ των προτέρων από τον υπεύθυνο επεξεργασίας σε κατανοητή και εύκολα προσβάσιμη μορφή, με σαφή και απλή διατύπωση, χωρίς καταχρηστικές ρήτρες. Για να θεωρηθεί η συγκατάθεση εν επιγνώσει, το υποκείμενο των δεδομένων θα πρέπει να γνωρίζει τουλάχιστον την ταυτότητα του υπευθύνου επεξεργασίας και τους σκοπούς της επεξεργασίας για την οποία προορίζονται τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. Η συγκατάθεση δεν θα πρέπει να θεωρείται ότι δόθηκε ελεύθερα αν το υποκείμενο των δεδομένων δεν έχει αληθινή ή ελεύθερη επιλογή ή δεν είναι σε θέση να αρνηθεί ή να αποσύρει τη συγκατάθεσή του χωρίς να ζημιωθεί.


* Αυτή δεν είναι η επίσημη περιγραφή/τίτλος του προοιμίου εδώ.

Γιατί η αιτιολογική σκέψη 42 είναι σημαντική για τη συμμόρφωση με τον GDPR?

Η αιτιολογική σκέψη 42 τονίζει ότι όταν η επεξεργασία βασίζεται στη συγκατάθεση, ο υπεύθυνος επεξεργασίας πρέπει να μπορεί να αποδείξει ότι το υποκείμενο των δεδομένων έχει δώσει έγκυρη συγκατάθεση. Η συγκατάθεση πρέπει να είναι ενημερωμένη, ελεύθερη, συγκεκριμένη και να παρουσιάζεται σαφώς σε κατανοητή και εύκολα προσβάσιμη μορφή. Επιπλέον, τα άτομα πρέπει να έχουν πραγματική επιλογή και να μπορούν να ανακαλέσουν τη συγκατάθεσή τους χωρίς αρνητικές συνέπειες.

Κύλιση στην κορυφή